Rozdział XI

Louis

Po rozmowie z Lizą poszedłem do pokoju. Nie chciało mi się gadać z Gregiem wtedy. Przespałem się z godzinę, zjadłem sałatkę, którą znalazłem w lodówce i potem usiadłem na balkonie z gitarą. Wziąłem się za nową piosenkę.

Right now
I wish you were here with me (oooh)
'Cause right now
Everything is new to me (oooh)
You know I can't fight the feeling
And every night I feel it
Right now
I wish you were here with me (oooh)

- Siema - Harry klepnął mnie w ramię i usiadł na drugim fotelu.

- Cześć.

- Co tworzysz?

- Wziąłem się za piosenkę, która mi ostatnio chodzi po głowie.

- Masz tytuł?

- Tak. "Right now".

- Niezły.

- Dzięki.

Brzdąkałem dalej.

- Niall kręci z Lizą? - zapytał nagle.

Starałem się nie dać po sobie poznać, że to mnie rusza.

- Nie wiem, a co?

- Nic. Fajna z niej laska.

- Daj sobie spokój, Styles.

- Czemu? - spojrzał na mnie zdziwiony.

- Złamiesz jej serce.

- Ja wcale nie chcę do niej startować! Co jej tak bronisz?

- Każdą dziewczynę będę przed tobą bronić - roześmiałem się.

- Dzięki, dobrze wiedzieć - zawtórował mi. - Nie przedstawię ci żadnej mojej dziewczyny.

- Zobaczymy - puściłem mu oczko.

- Louis, głupio to zabrzmi jak powiem, że tęskniłem za tobą? I w ogóle tęsknię za naszym zespołem.

- Nie, nie zabrzmi głupio. Mam to samo.

- Trzeba ogarnąć Zayn'a, bo reszta nieźle się trzyma.

- Tak, to prawda.

- Wiesz, że przemycił karton fajek i pół litra whisky?
Spojrzałem zdziwiony.

- Naprawdę?!

- Tak. Tylko nie mów mu, że wiesz.

- Jasne.

- Louis?! - do pokoju zajrzał Liam.

- Jestem na tarasie! - odkrzyknąłem.

- Greg cię szuka - oznajmił, gdy wszedł na balkon.
- Fuck - przekląłem i odłożyłem gitarę.

- Przecież się lubicie - zauważył Hazza.

- Taa... - jęknąłem i wstałem.

- Coś nie tak? - zapytał Liam.

- Nie, wszystko ok. Zaraz wrócę.
Niechętnie zszedłem na dół. Greg siedział przy stole i tasował karty.

- Szukałeś mnie?

- Tak, przejdźmy się - zarządził.

- Właśnie pracowaliśmy nad piosenką...

- Nie zajmę ci dużo czasu.

- Ok - westchnąłem cicho i podążyłem za nim.

- Jak sprawa z Lizą? 

- Rozmawiałem z nią, że chcę spędzać z nią więcej czasu.

- I?

- Zgodziła się. Jak wróci z Niall'em z miasta mamy gdzieś się przejść.

- Pojechała z Niall'em do miasta?! - prawie krzyknął. - Przecież nie wolno wam opuszczać terenu ośrodka.

- Spokojnie, przebrał się tak, że byś go nie poznał.

- To i tak jest niebezpieczne. Porozmawiam z nią jak wróci.

- Nie będziesz musiał długo czekać -  wskazałem na bramę. - Właśnie przyjechali.

Liza

Niall nie wypuścił mojej ręki na dłużej niż to było konieczne odkąd go za nią złapałam, a było to zaraz po naszym drugim pocałunku. Krążąc między straganami ściskał raz po raz moją dłoń. W samochodzie trzymał rękę na mojej, gdy prowadziłam. Widziałam szczęście w jego oczach. Ja też byłam bardzo szczęśliwa i chciałam to wykrzyczeć całemu światu.

Gdy byliśmy na miejscu, Niall wyskoczył z samochodu, ja też wyszłam, a on dobiegł do mnie.

- Ej, chciałem ci otworzyć drzwi - jęknął.

- Oj, daj spokój - objęłam go. - Jeszcze będziesz miał okazję - pocałowałam go w usta.

- No, dobra - rozchmurzył się.

- Chodź, wypakujemy zakupy - pociągnęłam go za rękę do bagażnika.

Louis

Doznałem szoku. Wytrzymałem powietrze, a moje oczy szeroko się otworzyły. Przez mała chwilę miałem nadzieję, że mi się przywidziało. Ale jak zobaczyłem minę Grega, zrozumiałem, że nie.

- Pójdę do siebie - mruknąłem i szybko odszedłem.

Byłem załamany. Nawet nie miałem szansy powalczyć.

Liza

- Daj mi to - wyrwał mi ostatnią reklamówkę.

- Nie! Ta jest moja!

- Nie ma mowy!
Przepychaliśmy się i śmialiśmy głośno.

- Liza?

- O, hej tato. Właśnie wróciliśmy z zakupów.

- Musimy porozmawiać - oznajmił poważnie.

- Dobrze, zaniosę zakupy i zaraz przyjdę.

- Ja je zaniosę, idź - zaoferował Niall.

- Ok - cmoknęłam go w policzek, na co mój tata lekko się skrzywdził.

Weszliśmy do naszego domu, tata nie odezwał się ani słowem, dopóki nie znaleźliśmy się w salonie.

- Dlaczego pojechałaś z Niall'em do miasta? Wiesz, że nie wolno im wychodzić za bramę.

- Nikt go nie poznał, celowo się przebrał i miał perukę.

- Nieważne, to ma się nie powtórzyć. Odpowiadam za ich bezpieczeństwo i dyskrecję, podpisaliśmy umowę, prawda?

- Prawda. Przepraszam.

- Od kiedy chodzisz z Niall'em?

Rozchmurzyłam się i uśmiechnęłam szeroko.

- Od niedawna.

Jego wyraz twarzy się nie zmienił.

- Nie chcę, żebyś z nim była.

- Dlaczego?

- Za półtora miesiąca oni stąd wyjadą, a ty zostaniesz. Złamie ci serce, nie rozumiesz?

- Skąd ta pewność?

- A co, zostanie tu? Rzuci dla ciebie zespół, karierę? Słyszałaś, co się stało z dziewczyną Louis'a? Albo co się dzieje z dziewczyną Liam'a? Przez dwa miesiące nie mają ze sobą kontaktu, chcesz tego dla siebie? Grożących fanek, ochroniarzy? Chcesz skończyć z tym spokojnym życiem?

Ze smutkiem musiałam mu przyznać rację - to nie będzie miało sensu. On wyjedzie, a co ze mną?

***
Wszystkiego dobrego w nowym roku :) Niech marzenia Wam się spełniają, a chęci do pracy nigdy nie odchodzą :)
Kolejny rozdział pojawi się jeszcze w tym tygodniu, postaram się :)